Ziynet Alacağı Davasında İspat Yükü ve Ziynet Alacağında İspat: 2. Hukuk Dairesi 2026/1109 K.
Bu yazıda ziynet alacağı konusuna ilişkin bir Yargıtay kararı kısa notlar halinde incelenmektedir.
Karar Bilgileri
- Daire: 2. Hukuk Dairesi
- Esas No: 2025/6940
- Karar No: 2026/1109
- Karar Tarihi: 04.02.2026
Uyuşmazlığın Özeti
n yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından ziynet alacağının reddedilen kısmı yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise ziynet alacağının kabul edilen kısmı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; 1.Davacı kadının, ziynet alacağının reddedilen kısmına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde; 6100 sayılı HMK'nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.
Yargıtay’ın Değerlendirmesi
re göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KA
Kararın Sonucu
ıklanan sebeplerle; 1.Davacı kadının ziynet alacağının reddedilen kısmına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, 2.Davalı erkeğin ziynet alacağının kabul edilen kısmına yönelik temyiz itirazlarının ise reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden …'e iadesine, Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden …
Uygulamadaki Önemi
Karar, ziynet alacağı bakımından tarafların iddia, savunma ve ispat yükünü somut olay üzerinden değerlendirmesi nedeniyle uygulamada dikkate alınabilecek niteliktedir.
Kararın Tam Metni
2. Hukuk Dairesi 2025/6940 E. , 2026/1109 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ: … Bölge Adliye Mahkemesi
5. Hukuk Dairesi
SAYISI: 2024/… E., 2025/1383
K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından ziynet alacağının reddedilen kısmı yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise ziynet alacağının kabul edilen kısmı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;
1.Davacı kadının, ziynet alacağının reddedilen kısmına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;
6100 sayılı HMK'nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Kanun’a eklenen Ek Madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Dava tarihi itibarıyla bu miktar “78.630 TL” olarak belirlenmiştir. Somut olayda mahkemece davacı kadının ziynet alacağı davasının kısmen reddine karar verilmiş, reddedilen ziynetlerin değerinin temyiz sınırı altında kaldığı anlaşılmış olup, ziynet alacağına ilişkin karara yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2.Davalı erkeğin ziynet alacağının reddedilen kısmına kabul edilen kısmına yönelik itirazlarının incelenmesine gelince;
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Davacı kadının ziynet alacağının reddedilen kısmına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
2.Davalı erkeğin ziynet alacağının kabul edilen kısmına yönelik temyiz itirazlarının ise reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden …'e iadesine, Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden …'e yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
04.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Not: Bu içerik genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır; somut uyuşmazlıklar için hukuki danışmanlık alınmalıdır.
