İhtiyaç Nedeniyle Tahliye: 9. Hukuk Dairesi 2025/7083 K.

9. Hukuk Dairesi         2025/4186 E.  ,  2025/7083 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

24. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/3087 E., 2025/513

K.

DAVA TARİHİ: 26.03.2021

İLK DERECE

MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu

28. İş Mahkemesi

SAYISI: 2021/218 E., 2022/754

K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 02.10.2015-13.01.2021 tarihleri arasında davalı şirketin …-… demiryolu projesinde şantiyesinde harita teknikeri olarak çalıştığını; Covid-19 salgını sebebiyle 30.03.2020 tarihinde eşitliğe aykırı olarak belirsiz süreli izne çıkarıldığını, 1 yıla yakın ücretsiz izinde çalıştırıldığını ve işe tekrar çağrılmadığını, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, bu sebeplerle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, en son aylık net 3.200,00 USD ücret aldığını, haftada 7 gün 07.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını ve 2 haftada 1 pazar günü izin kullandığını, işin gereği 24 saate varan çalışmalar da yaptığını, tüm dinî, millî bayramlarda da çalışmaya devam ettiğini, emsal çalışanlar ücretsiz izne çıkarılmamasına rağmen kendisinin eşitliğe aykırı olarak Covid-19 bahanesiyle ücretsiz izne çıkarıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ayrımcılık tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; belirsiz alacak davası açılamayacağını, davacının …'daki demiryolu projesinde 02.10.2015-25.01.2021 tarihleri arasında aylık sabit net 3.300,00 USD ücretle harita teknikeri olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesini kendi isteği ile istifa ederek sona erdirdiğini, müvekkillerinin işveren olarak Covid-19 pandemisi kapsamında tüm tedbirleri aldığını ve yasal imkân kapsamında ücretsiz izin uygulandığını, davacının aylık ücretine fazla çalışma, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücretlerinin de dâhil olduğunu, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, faiz talebinin haksız olduğunu savunarak davanın reddi istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; iş sözleşmesinin, davacı tarafından haklı nedene dayanarak sona erdirildiği ve buna bağlı olarak kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ispat ettiği ancak davalı tarafından karşılığının ödendiğinin ispat edilemediği, davacıya diğer işçilere izin verildiği şekilde izin verilmediği ileri sürülmüş ise de bu durum ortaya koyulamadığı gibi böyle bir ayrım olduğu takdirde dahi sebebinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 5/1 hükmünde sayılan hususlardan olması gerektiği ancak somut uyuşmazlıkta böyle bir iddiada da bulunulmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından davalı aleyhine noter kanalı ile gönderilen ihtarnamede, fazla çalışma ücreti alacağı, hafta tatili ücreti alacağı, ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının ödenmediğinin, iş sözleşmesinin 4587 sayılı Kanun'un 24. maddesi kapsamında tek taraflı olarak haklı nedenle feshettiğinin bildirildiği, işveren tarafından davacının işten çıkış kodunun 03 kod- "Belirsiz süreli iş sözleşmesinin işçi tarafından feshi (istifa)" olarak Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiği, davacı tarafından davalıya noter kanalı ile gönderilen ihtarnameden, davacının istifa iradesi ile hareket ettiği sonucuna varılamayacağı, dosya kapsamında davacının ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının bulunduğu ortada olup, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğinin kabulünün gerektiği, bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının ücreti brütleştirilmesinde hata bulunmadığı, davacının yurt dışında çalışan işçi olması ve işin mahiyeti gereği yol, yemek, barınma ve ısınma gibi her türlü yaşamsal ihtiyaçlarının işveren tarafından karşılanması karşısında fesih tarihi de gözetilerek giydirilmiş ücrete eklenen 200,00 USD sosyal hakkın makul bir tutar olduğu, yıllık 270 saat fazla çalışma ücretinin dâhil olduğuna ilişkin bir delilin dosyaya sunulmadığı, fazla çalışma ücreti alacağı, hafta tatili ücreti alacağı ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı yönünden yapılan %30 oranındaki indiriminin hakkın özüne uygun düştüğü, 4857 sayılı Kanun'un 5. maddesi kapsamında, davacının ayrımcılık tazminatı alacağına ilişkin iddialarını ispatlayamadığı gerekçeleriyle taraf vekillerinin başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davacının ayrımcılık tazminatı alacağının reddinin hatalı olduğunu, b. Fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına yapılan indirimin hakkın özünü etkileyecek derecede yüksek olduğunu ileri sürmüştür.

2.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davacının istifa ederek ayrılmış olması nedeniyle kıdem tazminatı alacağına hak kazanamadığını, b. Davacı ücretine fazla çalışma alacağının dâhil olduğunu, c. Davacının giydirilmiş ücretinin hatalı belirlendiğini ayrıca ücretin brütleştirilmesinin de hatalı yapıldığını, d. Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarına yapılan indirimin daha yüksek olması gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin davacı tarafça haklı nedenle feshedilip feshedilmediği, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ispatı, uygulanan indirim oranı, ücretin brütleştirilmesi ile giydirilmiş ücretin tespiti noktalarındadır. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davacı tarafın ileri sürdüğü temyiz nedenlerine göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.