Boşanma Davasında Kusur Değerlendirmesi ve Ortak Çocukların Durumu: 2. Hukuk Dairesi 2025/11669 K.

2. Hukuk Dairesi         2025/5098 E.  ,  2025/11669 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

25. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2024/1088 E., 2024/578

K.

DAVA TÜRÜ: Boşanma – Ziynet Alacağı

İLK DERECE

MAHKEMESİ: Uşak

2. Aile Mahkemesi

SAYISI: 2020/161 E., 2022/699

K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası talebinin reddi ve ziynet alacağı davasının reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.

Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir.

Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz.

İlk Derece Mahkemesince verilen son kararda davalı erkeğin zaman zaman sigortalı çalışmasının bulunduğu, engel durumunun sürekli çalışmasına mâni olacak düzeyde bulunmadığı, asgari ücret düzeyinde gelir getirebilecek işlerde çalışabileceği kabul edilerek kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş, kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince; davacı kadının kusurlu olmadığı, düzenli ve sürekli bir gelirinin bulunmadığı, ne var ki davalı erkeğin de engeli nedeniyle düzenli ve sürekli olarak çalışamadığı, bu nedenle kendisinin de yoksul durumda olduğu, kendisi yoksul olanın yoksulluk nafakasından sorumlu tutulamayacağı belirtilerek bu yöne ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı kadın vekili tarafından yukarıda sınırlandırıldığı şekilde temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda kadının daha ağır kusurlu olmadığı, kadının da engelli olduğu, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği, erkeğin ise SGK kayıtlarına göre zaman zaman sigortalı işlerde çalışmasının bulunduğu, gerçekleşen bu durum karşısında kadın yararına somut olay bakımından yoksulluk nafakasına hükmedilmesi koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, evliliğin süresi, ortak çocuklarının bulunmayışı da dikkate alınarak kadın lehine 4721 sayılı Kanun'un 176 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca "hakimin takdir yetkisi" çerçevesinde yoksulluk nafakası yönünden bir defaya mahsus olmak üzere "toptan ödeme" kararı verilmesi hususu da tartışılıp değerlendirilerek buna göre kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde isteğin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadının reddedilen yoksulluk nafakası talebi yönünden kadın yararına BOZULMASINA,

2.Davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.