Boşanmada Manevi Tazminat: 12. Ceza Dairesi 2026/2883 K.
Bu yazıda boşanmada manevi tazminat konusuna ilişkin bir Yargıtay kararı kısa notlar halinde incelenmektedir.
Karar Bilgileri
- Daire: 12. Ceza Dairesi
- Esas No: 2022/6916
- Karar No: 2026/2883
- Karar Tarihi: 25.03.2026
Uyuşmazlığın Özeti
İlk Derece Mahkemesince, "…davacının Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/191 esas sayılı dosyasında "silahlı terör örgütüne üye olma" suçu ile yargılandığı 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 06.11.2019 tarihinde temyizde düzeltilerek onanması suretiyle kesinleştiği, dava konusu edilen dijital materyallerin davacıya 16.11.2020 tarihinde iade edildiği, dosyada mevcut teslim – tesellüm tutanağından anlaşılmaktadır.
Yargıtay’ın Değerlendirmesi
şartlar oluşmadığından davanın reddine verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargıl
Kararın Sonucu
recindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1.
Uygulamadaki Önemi
Karar, boşanmada manevi tazminat bakımından tarafların iddia, savunma ve ispat yükünü somut olay üzerinden değerlendirmesi nedeniyle uygulamada dikkate alınabilecek niteliktedir.
Kararın Tam Metni
12. Ceza Dairesi 2022/6916 E. , 2026/2883 K.
"İçtihat Metni" D U R U Ş M A İ S T E M L İ
MAHKEMESİ: Ceza Dairesi
SAYISI: 2021/2536 E., 2021/3407
K.
DAVA: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve davacının duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız el koyma nedeniyle 30.000,00 TL maddi ve 420.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin yasal şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, karara karşı davacının istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, davacı tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacının temyiz sebepleri; usul ve yasaya aykırı davanın reddi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, "…davacının Manisa
4.
Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/191 esas sayılı dosyasında "silahlı terör örgütüne üye olma" suçu ile yargılandığı 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 06.11.2019 tarihinde temyizde düzeltilerek onanması suretiyle kesinleştiği, dava konusu edilen dijital materyallerin davacıya 16.11.2020 tarihinde iade edildiği, dosyada mevcut teslim – tesellüm tutanağından anlaşılmaktadır.
Davacı her ne kadar dijital materyallerin teslim edilmemesi – geç teslim edilmesi sebebiyle işbu davayı açmış ise de, mahkememizce davacının ikametinde yapılan arama işleminde hukuka aykırılık tespit edilememiş, arama sonucu dijital materyallere el koyma işleminin de usulüne göre yapıldığı kanaatine varılmış olup, CMK'nın 141/1-j maddesi uyarınca açılan davaya konu arama ve elkoyma işlemlerinin koşullarının bulunduğu, eşyaların korunmadığı veya elkoymanın amacı dışında kullanıldığı yönünde somut bir iddia ya da tespit bulunmadığı, davacının yargılandığı ceza dosyasının konusu ve kapsamı ile el koyulan eşyaların teslim edilmemesi/geç teslim edilmesi nedeniyle uğranılan zararın somut olar ispat edilmemesi nedenleriyle maddi ve manevi tazminat taleplerinin yerinde olmadığı" gerekçesiyle yasal şartlar oluşmadığından davanın reddine verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi
14.
Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manisa
1.
Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi
14.
Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.03.2026 tarihinde karar verildi.
Not: Bu içerik genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır; somut uyuşmazlıklar için hukuki danışmanlık alınmalıdır.