Boşanma Davasında Kusur Değerlendirmesi ve Kusur Belirlemesi: 2. Hukuk Dairesi 2026/196 K.
Bu yazıda boşanma davasında yargıtay değerlendirmesi konusuna ilişkin bir Yargıtay kararı kısa notlar halinde incelenmektedir.
Karar Bilgileri
- Daire: 2. Hukuk Dairesi
- Esas No: 2025/5599
- Karar No: 2026/196
- Karar Tarihi: 13.01.2026
Uyuşmazlığın Özeti
an nedenlerle ve ziynet alacağı davasının esası yönünden temyiz itirazlarının bu aşamada incelenemeyeceğinden davalı karşı-davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin ziynet alacağı davası yönünden reddine karar vermek gerekir. 2.Davalı-karşı davacı erkek vekilinin diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçele
Yargıtay’ın Değerlendirmesi
usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR Açı
Kararın Sonucu
sebeplerle; 1.Davalı-karşı davacı erkek vekilinin ziynet alacağı davasına ilişkin verilen gönderme kararına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2.Davalı-karşı davacı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahke…
Uygulamadaki Önemi
Karar, boşanma davasında yargıtay değerlendirmesi bakımından tarafların iddia, savunma ve ispat yükünü somut olay üzerinden değerlendirmesi nedeniyle uygulamada dikkate alınabilecek niteliktedir.
Kararın Tam Metni
2. Hukuk Dairesi 2025/5599 E. , 2026/196 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi
10. Hukuk Dairesi
SAYISI: 2022/1860 E., 2025/482
K.
DAVA TÜRÜ: Karşılıklı Boşanma
İLK DERECE
MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu
10. Aile Mahkemesi
SAYISI: 2020/515 E., 2022/777
K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddî tazminat, tedbir ve yoksulluk nafakası ve ziynet eşyası davası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kısmen kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Davalı-karşı davacı erkeğin ziynet eşyası alacağına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre Bölge Adliye Mahkemelerinin İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi kararları kesin olup temyiz edilemez. Somut uyuşmazlıkta, Bölge Adliye Mahkemesince, kadının ziynet alacağı davası yönünden dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi kararına karşı, davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz talebinde bulunulmuşsa da, bu karara karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle ve ziynet alacağı davasının esası yönünden temyiz itirazlarının bu aşamada incelenemeyeceğinden davalı karşı-davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin ziynet alacağı davası yönünden reddine karar vermek gerekir.
2.Davalı-karşı davacı erkek vekilinin diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Davalı-karşı davacı erkek vekilinin ziynet alacağı davasına ilişkin verilen gönderme kararına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,
2.Davalı-karşı davacı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
13.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Not: Bu içerik genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır; somut uyuşmazlıklar için hukuki danışmanlık alınmalıdır.
